ชีวิตคนเราถูกเหวี่ยงไปมาระหว่าง...การได้และการเสีย
 
ไม่มีการได้ที่ปราศจากการเสีย...และไม่มีการเสียที่ปราศจากการได้
 
เช่นเมื่อใครสักคนกำลังมีชื่อเสียงเขาก็ต้องสูญเสียความเป็นส่วนตัว
 
หรือเมื่อคนสองคนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน พวกเขาก็ต้องทิ้งเสรีและอิสระบางประการไป
 
ประสบการณ์เกี่ยวกับการได้..การเสีย..
 
เกิดขึ้นกับทุก ๆ คนและเกิดขึ้นค่อนข้างเป็นประจำ
 
มั่นคงเป็นธรรมชาติของสรรพสิ่งในการปรับสมดุลให้กับสิ่งนั้น ๆ
 
นอกจากนั้นการได้...การเสีย..คงจะเป็นเรื่องของ.."ผลลัพธ์"
 
เช่นคนที่ทำงานหนักก็จะเกิดผลจากการทำงานหนัก...ซึ่งมีทั้งการได้และเสีย...
 
คนที่โลภและขี้เหนียวก็จะมีผลซึ่งเกิดจากความโลภและความขี้เหนียวของเขา
 
การได้...การเสีย...ในบางกรณี สามารถมองเห็นได้ชัด
 
แต่บางกรณีอาจจะมองเห็นราง ๆ หรือไม่เห็นเลย...
 
ทว่ามีกระบวนการได้และเสียเกิดขึ้นแล้ว...
 
เราแต่ละคนสัมพันธ์กับการได้..การเสีย...แตกต่างกัน
 
บ้างหมกมุ่นกับการได้..การเสียมากเกินไป
 
บ้างไม่ใส่ใจกับผลได้ผลเสียเลย
 
และพวกที่สนุกกับการได้ การเสียก็มี
 
แต่ยังไงเราก็หลีกเลี่ยงการได้และก็การเสียไม่พ้น..
 
บางทีสิ่งที่เสียก็ไม่คุ้มกับสิ่งที่ได้กลับคืนมา
 
การใช้ชีวิตนั้นคล้าย ๆ กับการเข้าโรงเรียน..เพราะมีเรื่องต่าง ๆ ให้เราได้เรียนรู้มากมายไม่รู้จบ
 
และเรื่องหนึ่งในหลาย ๆเรื่องที่เราน่าจะทำความเข้าใจคือการได้...การเสีย..
 
เรื่องดังกล่าวอาจจะเข้าใจได้ง่ายสำหรับบางคน..แต่ไม่ใช่สำหรับทุกคน
 
เนื่องจากโลกนี้ประกอบด้วยคนหลายประเภท
 
อาทิ คนที่เอาแต่ได้ คนที่ชอบคิดว่าตนเองมีแต่เรื่องสูญเสีย
 
คนที่เปิดใจกว้าง คนที่เปิดใจไว้แคบ ๆ คนที่เข้มแข็ง คนที่อ่อนแอ
 
แล้วโดยปกติ..คนเรามักนึกถึงเป็นฝ่ายได้ไว้ก่อน
 
การได้มาและการเสียไปเป็นเรื่องปกติของชีวิต
 
แต่ที่มันไม่ปกติเพราะเราชอบการได้...และไม่ต้องการสูญเสีย
 
ความรู้สึกในขณะที่ได้หรือกำลังจะได้มักพองโต
 
ส่วนความรู้สึกที่เกิดจากการเสียก็จะแบน แฟบ และหดหู่
 
เรา (ส่วนใหญ่) นึกถึงข้อดีของการได้..และข้อเสีย ของการเสีย
 
เราไม่ได้ถูกฝึกให้มองเห็นมิติของการได้..การเสียแบบครบถ้วน
 
นอกจากไม่มีการฝึกให้มองเห็น..เรายังไม่ได้ถูกฝึกให้เฉย ๆ กับการได้..การเสีย..
 
หรือถ้าฝึก...มันก็ยากมากที่จะสอบผ่านให้จบหลักสูตร...

"Praise the bridge that carried you over."

จงขอบคุณสะพาน ที่ให้คุณเดินข้ามมา...

  George Colman