ในความเป็นชีวิตเรา

มักมีความหวั่นกังวล และบางครั้ง “กลัว”

เหมือนเรากลัวความมืดในยามกลางคืน

ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอันใดก็ตาม

ใช่หรือไม่ที่ในยามกลางวันเรามักรู้สึกปลอดภัย

กว่ายามค่ำคืนหรือในความมืด

คงเป็นเพราะเราไม่อาจมองเห็นสภาพแวดล้อม

และความเคลื่อนไหวรอบตัวเราได้กระจ่างเท่า

และบางครั้งคิดไปว่าอาจมีปัจจัยที่อาจก่อเกิดอันตราย

หรือความหวั่นกลัวโดยที่ไม่อาจคาดเดาได้

หรือแท้ที่จริงเราอาจหวั่นกังวลต่อความมืดมิใช่หวาดกลัวต่อ “ค่ำคืน”

เพราะในความเป็นจริง “ค่ำคืน” 

เป็นเพียงแค่ช่วงเวลาที่เคลื่อนผ่านของธรรมชาติ

เพื่อสร้างสมดุลให้สรรพสิ่งบนผืนโลก

ช่วงเวลากลางวันและยามค่ำคืน

จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปตามธรรมดาของวัฎจักร

ที่สรรพชีวิตต้องเรียนรู้ที่จะ “ปรับสภาพ”  เพื่อการดำรงอยู่

คงเช่นเดียวกับในความเป็นชีวิตของคนเรา

ที่อาจมีทั้งช่วงเวลาที่มืดมนและสุขสดใส

“ค่ำคืน”  ของชีวิตอาจไม่ใช่ “ความมืด” 

และถึงอย่างไรในความมืดก็ใช่ว่าเราไม่อาจเห็น 

เพราะเมื่อเราปรับสายตาให้คุ้นชิน

เรายังอาจเห็นแม้ภาพจะไม่แจ่มชัดเท่าก็ตามที

เมื่อชีวิตต้องเผชิญกับช่วงเวลา “ค่ำคืน” 

ไม่ว่ามันสั้นหรือยาวนานเพียงไร

 อย่าเพียงหวั่นกังวลหรือหวั่นเกรงโดยไม่คิดหาหนทางใด ๆ

 หรือสิ้นหวังกับการ “มองเห็น” ทางออก

 ช่วงเวลาค่ำคืนของโลกเราต้องใช้สายตาเพ่งกว่าปกติ

 และเช่นเดียวกันในยามค่ำคืนของชีวิตเราต้องใช้ “สติ” ให้มากกว่าเดิม  

 “ปรับดวงตาของจิตใจ”  และตั้งสติให้ดี

เพื่อการดำรงอยู่และดำเนินต่อไป

อย่าให้ความหวั่นกลัวในชีวิตบั่นทอนกำลังใจในการมีชีวิตอยู่

ขอเพียงดวงใจของเราอย่า “มืดบอด” ต่อการหาหนทาง

อย่าสิ้นหวังกับความมืดมนที่อาจเพียงผ่านมาชั่วขณะหนึ่งหนึ่ง

ที่เป็นไปเพื่อจะให้ “ยามกลางวัน” เคลื่อนเข้ามาสู่ชีวิตเรา.. เมื่อถึงเวลา

I know your image of me is what is what I hope to be

"ฉันรู้ว่า ภาพที่คุณมองคือสิ่งที่ฉันมุ่งหวังจะเป็น..."

ลีออน รัซเซล

คืนใจ : มาลีฮวนน่า...

เพลง คืนใจ : มาลีฮวนน่า