การกะจะสับ และ กะจะส่าย
 
    อิทธิฤทธิ์อิทธิเดชด้วยเจตสิก
ใจระริกเหลือรำงับกระสับกระส่าย
ตรมเพราะใจตนตัวเพราะกลัวตาย
หรือเพราะกายมีเลือดเนื้อเหมือดรอย
ถามตนเองแล้วก็คล้ำไร้คำตอบ
สายลมปลอบว่าอย่าพ้ออย่าท้อถอย
แพ้ให้เป็นใฝ่ชนะควรจะคอย
ถึงคราปล่อยค่อยปลิดประจงปลง
ชีวิตคือสิ่งใดในความฝัน ?...
แสวงสวรรค์เพื่อจะตกนรกส่ง
อุทิศชีวิตเพื่อจะละเพื่อจะลง
แล้วขึ้นตรงต่อสิ่งใดในโลกันตร์
มีกิจมีภาระประจำที่
แม้ไม่มีให้ทำประจำถัน
ขันอารมณ์ขมทำประจำวัน
ที่ประจันหน้าก็หายไม่จืดจาง
โกรธให้รั้งกั้งให้กุ้งได้คิด
ถ้าจะยิงกุ้งจะติดจะต่อต่าง
แค้นนักหนาเคล้นเมื่อใดก็ได้คราง
จะเป็นลิงจะเป็นค่างไปทำไม
 
...ที่รัก...
ส่ำเสียงหนักบอกมีสิทธิ์จะคิดได้
ภัยที่ใหญ่กว่าพระคืออภัย
เภทที่ใจยิ่งกว่าเพศวิเทศพงศ์
โดยจิตเภทเจตสิกแห่งสิกขา
วิจารณาจะอ้างภิกขาหยิกหย่ง
ระหว่างเหยียดเย้ยหยันเยาะยันยง
ให้ยืนตรงแล้วจะมั่นจะขวัญยืน
ที่พ่ายไปก็จะเป็นแพ้เป็นแค่พ่าย
ที่ตายไปก็จะแค่ตายแค่ไม่ตื่น
หลับเสียเถิดคนดีนี่กลางคืน
จะแข็งขืนตาแข็งแข่งกับใคร ?...

Never fear shadow.They simply mean

there's a light shining some where near by.

"อย่ากลัวเงา เพราะเงาหมายความว่ามีแสงสว่าง

ส่องอยู่ใกล้ ๆ สักแห่ง..."

เพลง  เรือน้อย : มาลีฮวนน่า

บทกวีจาก_ไพบูลย์ วงษ์เทศ